سلام بر همگی دوستان گرامی.
خیلی وقت است که از من خبری نیست چرا که از شعر خبری نبوده. شعرهایم را بازخوانی می‌کردم و برخوردم به شعری که خیلی دوستش داشتم و دارم و یک بار هم در این وبلاگ گذاشته‌ام قبلا (http://nedaapoem.blogfa.com/post-21.aspx)

با خودم زمزمه میکنم و پرت میشوم به روزهای  رفته و روزهای نیامده البته. وقتی خبر از شعر تازه نیست خواندن شعرهای قدیمی خالی از لطف نخواهد بود. 


موسيقي غمگين ساعت ديواري

افسرده‌ام مي‌کند

 

اين وقت شب

گنجشک از کجا بياورم

تا آوازش به زندگي برم گرداند

 

آه گراهام

کاش اختراع نکرده بودي

تلفني را که زنگ نمي‌خورد


26 مهر 87


امیدوارم سال 92 که دارد کم کم از راه میرسد پر از شعر باشد برای من و ما.

به شعر باشید.