تابوت
سلام
وهزارتا آرزوی خوب که مهم ترین ش عشق است ونیازی نیست که بگویم چه قدر...
و این هم جدیدترین کارم:
دنیا
تابوتی است که مرا می فشارد
تو جیغ شبانه ی زنی را که زنده به گور شده است
نمی فهمی
نوازش سرانگشتانت برای جان گرفتنش کافی است
....
دست هایت در هم مچاله می شوند
تنها روزنه
تاریک...
+ نوشته شده در شنبه بیست و نهم اردیبهشت ۱۳۸۶ ساعت 13:45 توسط فریبا شمس کیا
|